"ทำไมต้องเป็นฝ่ายทนอยู่คนเดียว"
"ทำไม มีแต่คนมองว่า ฉันผิดอยู่คนเดียว"
"ทำไม ถึงไม่มีใครมองฉัน พยายามเข้าใจฉันบ้าง"
เมื่อใครคนหนึ่ง ไม่ได้รับความเป็นธรรม มาครึ่งค่อนชีวิต
คนในครอบครัว คิด และเข้าใจอย่างนั้นมาตลอดจนถึงปัจจุบัน
เพราะไม่อยากให้เกิดปัญหา เธอจึงยอม ปล่อยเลยตามเลย เรื่อยมา
๋ผ่านมา 40 ปีถึงรู้ว่า นั่นเป็นการสะสมปัญหา ให้เกิดขึ้น
บางจังหวะ เธอก็เบื่อตัวเอง
อึดอัด น้อยใจ
ความคิดด้านลบ ครอบงำหมดทั้งใจ
.. นั่นสินะ
.. ทำไมต้องทนทุกข์ทรมานมากขนาดนี้
., ทำไมต้องคอยรองรับทุกสิ่งทุกอย่าง
.. ในเมื่อ เธอก็มีพี่น้องพ่อแม่เดียวกันหลายคน..
.. แต่ทุกคน ไม่อยากรับผิดชอบ ไม่อยากผจญกับปัญหาเหล่านี้
.. ได้แต่บ่น รำพึงรำพันไป
